Dobry start po porodzie

Co podać krowie po porodzie?   

Co możemy zrobić, by krowy jak najszybciej po porodzie zainteresowały się stołem paszowym i weszły w normalny cykl produkcyjny? Najprostszym sposobem jest podanie pójła w ilości minimum 20–40 litrów, które stosujemy bezpośrednio po porodzie.

Dlaczego podanie pójła po porodzie jest konieczne?

Z jednej strony pójło powoduje, że przedżołądki wracają na swoje miejsce, a z drugiej strony przywraca równowagę elektrolitową i energetyczną ograniczając ryzyko wystąpienia chorób metabolicznych. Pójło wypełnia także „pustkę”, jaka wytworzyła się po wydaleniu płodu, a co za tym idzie, zapobiega przemieszczaniu się trawieńca.

Zapoznaj się z całym artykułem Pani Beaty Dąbrowskiej na: tygodnik.rolniczy.pl

Ponadto bardzo ważne jest aby po wycieleniu ( a także przez porodem , jeśli jest potrzeba) uzupełnić u krów niedobory wapnia i

U krów po wycieleniu zapotrzebowanie na wapń wzrasta dwu-, a nawet trzykrotnie. Spowodowane jest to rozpoczęciem laktacji, w czasie której duże ilości wapnia wydzielane są wraz z siarą, a później z mlekiem.
Jeżeli nie przygotujemy zwierząt do takiej sytuacji, to po porodzie koncentracja wapnia we krwi drastycznie spada i dochodzi do hipokalcemii (niedoboru wapnia).
Wapń- najważniejszy składnik mineralny organizmu!!!

i fosforu.

W okresie okołoporodowym obserwuje się czasami za niski poziom fosforu w surowicy krwi, powodowany zbyt małym pobraniem tego pierwiastka z paszy lub nadmiernym wydalaniem z moczem.
Podobnie jak w przypadku hipokalcemii (niedoboru wapnia), równie przy hipofosfotemii (niedoborze fosforu) obserwowane jest zjawisko zalegania krów, objawiające się niemożnością wstania, przy czym zachowany jest apetyt i świadomość. Krowy na leżąco pobierają paszę i wyglądają tak jakby nic złego się z nimi nie działo, tylko nie mają ochoty wstać. Szacuje się, że krów, które mają niedobory fosforu jest ok. 30%.

Fosfor jest szczególnie ważnym elementem pasz dla krów mlecznych, ponieważ większość pasz objętościowych zawiera go zbyt mało. Jest pod względem zawartości, drugim po wapniu składnikiem kośćca, a jego niedobór powoduje zahamowanie wzrostu, zmniejszenie wydajności i pogorszenie płodności zwierząt.